اصغر يوسف زاده وفايى / سيداحمد رهنمايى 

يكى از عمده ترين نيازهاى بشر امروز دستيابى به عدالت اجتماعى است. عدالت اجتماعى به عنوان يك ارزشى كه مورد پذيرش همه جوامع و ملل بوده و هست، همچون هر ارزش ديگرى مى تواند مورد تربيت و انتقال از نسلى به نسل ديگر قرار گيرد. هدف اين پژوهش، بررسى اسنادى برخى متون دينى اسلام به منظور كشف روش هايى است كه در دين اسلام براى تربيت عدالت اجتماعى به كار رفته است. اين روش ها را با توجه به ناظر بودن آنها به ابعاد سه گانه اعمال انسان، يعنى شناخت، انگيزه و رفتار، مى توان در سه بخش كلى تقسيم نمود: روش هاى تربيت عدالت اجتماعى كه ناظر به ايجاد يا تقويت شناخت در فراگير هستند؛ يعنى روش هاى آگاهى بخشى، موعظه و نصيحت، عبرت دهى و تمثيل. روش هاى ناظر به ايجاد يا تقويت انگيزه در فراگير نيز عبارتند از: روش هاى تشويق و تنبيه، تبشير و انذار، الگودهى، محبت و انگيزه بخشى. امر به معروف و نهى از منكر و نيايش را نيز مى توان به عنوان روش هاى ناظر به رفتار برشمرد.

 دانلود مقاله